Sinterklaas.. of toch kerst?

Na het werken vandaag fietste ik zo snel als ik kon naar huis. Het regende en als ik ergens niet tegen kon, was het regen. Opeens zag ik een groep mensen staan aan een kant van de weg, volwassenen en kinderen (op de stoep natuurlijk). Alsof ze ergens op wachtten. Hoeft niet gek te zijn natuurlijk, maar aan de overkant van de weg stonden er ook mensen. Het regende, waarom zou je buiten gaan staan?

Geen twintig meter verder staat er alweer een groepje mensen, en dan weer en dan weer. 'Wat is er in Godsnaam aan de hand?' denk ik bij mezelf. Dan zie ik opeens twee kinderen in pieten outfit. Natuurlijk, de intocht van sinterklaas! Dat vertelde een mevrouw in de supermarkt mij vanochtend nog, sinterklaas komt eraan!

De goedheilig man die elk jaar met zijn pieten, een zak snoepgoed en speelgoed,  vanuit Spanje met zijn stoomboot afreist naar het koude, natte Nederland. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ik voor het laatst mijn schoen heb gezet. Hier thuis doen wij niet meer aan sinterklaas. Het is ook niet zo dat we jarenlang de traditie hebben voortgezet of iets dergelijks, dus heel erg was het niet.

Heb ik dat gemist? Niet echt, denk ik. We kregen wel gewoon pakjes af en toe, maar volgens mij heb ik maar heel kort in de goedheiligman geloofd. Niet dat mijn ouders mij ooit vertelden dat de oude man die rond december elke avond op de daken stapte met zijn paard en zwarte pieten niet bestond, maar op een gegeven moment was het geloof gewoon weg. Ik vind het wel nog steeds een leuk feest hoor en (chocolade)pepernoten sla ik zeker niet af, maar doe mij maar kerst. Dat vind ik een veel knusser feest.

Open haard -die ik niet heb-, maar ik vind een verwarming en een lekkere warme deken ook prima, dikke sokken, warm eten, veel familie, kennissen en vrienden en niet te vergeten de kerstjingles en een stapel leuke dvd's, daar kan ik zó van genieten. Laat de kerst maar komen! 

liefs, 

Benedicte